اتصال فلنجی
این رایج ترین شکل اتصال مورد استفاده در شیرها است. با توجه به شکل سطح اتصال می توان آن را به انواع زیر تقسیم کرد:
1. نوع صاف: برای شیرهای با فشار کم استفاده می شود. پردازش راحت تر است
2. نوع مقعر - محدب: می توان از واشرهای فشار کاری بالا، متوسط و سخت استفاده کرد
3. نوع زبانه و شیار: می توان از واشرهایی با تغییر شکل پلاستیکی بزرگتر استفاده کرد که به طور گسترده در محیط های خورنده استفاده می شود و اثر آب بندی بهتری دارد.
4. نوع شیار ذوزنقه ای: از یک حلقه فلزی بیضی شکل به عنوان واشر استفاده کنید که برای شیرهایی با فشار کاری بیشتر یا مساوی 64 کیلوگرم بر سانتی متر مربع یا دریچه هایی با دمای بالا استفاده می شود.
5. نوع لنز: واشر به شکل عدسی بوده و از فلز ساخته شده است. برای شیرهای فشار قوی با فشار کاری بیشتر یا مساوی 100 کیلوگرم بر سانتی متر مربع یا شیرهای دمای بالا استفاده می شود.
6. نوع O-ring: این فرم اتصال فلنج جدیدتر است که با ظهور حلقه های لاستیکی مختلف ساخته شده است و به صورت اتصال اثر آب بندی می باشد.
اتصال کلیپ
شکل اتصال که در آن شیر و دو لوله مستقیماً با پیچ و مهره به هم متصل می شوند.
اتصال جوش لب به لب
یک روش اتصال که مستقیماً به لوله جوش داده می شود.
اتصال رشته ای
این یک روش اتصال آسان است و اغلب برای شیرهای کوچک استفاده می شود. دو مورد وجود دارد:
1. آب بندی مستقیم: رزوه های داخلی و خارجی به طور مستقیم نقش آب بندی را ایفا می کنند. به منظور اطمینان از عدم نشت اتصال، اغلب با روغن سرب، کنف نخی و نوار مواد خام PTFE پر می شود. که در میان آنها نوار مواد خام PTFE به طور گسترده استفاده می شود. این ماده دارای مقاومت در برابر خوردگی خوب و اثر آب بندی عالی است. استفاده و نگهداری آن آسان است. هنگام جدا کردن، می توان آن را به طور کامل جدا کرد زیرا یک فیلم نچسب است که بسیار بهتر از روغن سرب و کنف نخی است.
2. آب بندی غیرمستقیم: نیروی سفت شدن نخ بین دو صفحه به واشر منتقل می شود، به طوری که واشر به عنوان یک آب بند عمل می کند.
اتصال فرول
اتصال فرول، اصل اتصال و آب بندی آن به این صورت است که وقتی مهره سفت می شود، فرول تحت فشار قرار می گیرد، به طوری که لبه فرول به دیواره بیرونی لوله می خورد و سطح مخروط بیرونی حلقه در داخل قرار می گیرد. تماس نزدیک با سطح مخروط داخلی مفصل تحت فشار، بنابراین می توان به طور قابل اعتماد از نشتی جلوگیری کرد.
مزایای این شکل از اتصال عبارتند از:
1. اندازه کوچک، وزن سبک، ساختار ساده، جداسازی قطعات و مونتاژ آسان.
2. نیروی اتصال قوی، طیف گسترده ای از استفاده، می تواند فشار بالا (1000 کیلوگرم بر سانتی متر مربع)، دمای بالا (650 درجه سانتی گراد) و شوک و لرزش را تحمل کند.
3. مواد مختلف را می توان انتخاب کرد، مناسب برای ضد خوردگی.
4. دقت پردازش بالا نیست. برای نصب در ارتفاع بالا مناسب است.
فرم اتصال فرول در برخی از محصولات شیر با قطر کوچک در چین پذیرفته شده است.
اتصال گیره
این یک روش اتصال سریع است که تنها به دو پیچ و مهره نیاز دارد و برای شیرهای فشار کم که مرتباً جدا می شوند مناسب است.
اتصال خود سفت شونده داخلی
تمام اشکال اتصال فوق از نیروی خارجی برای جبران فشار محیط برای رسیدن به آب بندی استفاده می کنند. در زیر فرم اتصال خود سفت با استفاده از فشار متوسط را شرح می دهد. حلقه آب بندی آن در مخروط داخلی نصب می شود و زاویه خاصی را با طرف رو به محیط تشکیل می دهد. فشار محیط به مخروط داخلی و سپس به حلقه آب بندی منتقل می شود. روی سطح مخروطی یک زاویه معین، دو نیروی جزئی ایجاد می شود، یکی با خط مرکزی بدنه شیر موازی با خارج، و دیگری به دیواره داخلی بدنه شیر فشار داده می شود. نیروی اخیر نیروی خود سفت کننده است. هرچه فشار متوسط بیشتر باشد، نیروی خود سفت شوندگی بیشتر است. بنابراین این فرم اتصال برای شیرهای فشار قوی مناسب است. در مقایسه با اتصال فلنج، در مصرف مواد و نیروی انسانی بسیار صرفه جویی می کند، اما به یک پیش بارگذاری خاص نیز نیاز دارد تا زمانی که فشار در شیر زیاد نیست، بتوان از آن به طور قابل اعتماد استفاده کرد. شیرهای ساخته شده با استفاده از اصل آب بندی خود سفت شونده معمولاً شیرهای فشار قوی هستند.
انواع مختلفی از اتصال شیر وجود دارد، به عنوان مثال، برخی از شیرهای کوچک که نیازی به برداشتن ندارند با لوله جوش داده می شوند. برخی از شیرهای غیر فلزی توسط سوکت و سوکت و غیره به هم وصل می شوند. با کاربران شیر باید با توجه به شرایط خاص رفتار شود.
