روش خنک کننده
اصل این روش اطفاء حریق این است که ماده اطفاء حریق را مستقیماً روی جسم در حال سوختن پاشیده تا دمای سوختن زیر نقطه اشتعال کاهش یابد و سوختن متوقف شود. یا مواد اطفای حریق را روی مواد نزدیک منبع آتش اسپری کنید تا در اثر تابش حرارتی شعله، نقطه آتش جدیدی ایجاد نشود. روش اطفاء حریق خنک کننده روش اصلی اطفاء حریق است. آب و دی اکسید کربن اغلب به عنوان عوامل خاموش کننده آتش برای خنک کردن و خاموش کردن آتش استفاده می شود. عامل اطفاء حریق در واکنش شیمیایی در فرآیند احتراق در طول فرآیند اطفاء حریق شرکت نمی کند. این روش متعلق به روش اطفاء حریق فیزیکی است.
جداسازی
روش جداسازی و اطفاء حریق به این صورت است که مواد در حال سوختن و مواد احتراق نسوخته اطراف آن را جداسازی یا حذف میکند، تامین مواد قابل احتراق را قطع میکند و به دلیل کمبود مواد قابل احتراق، احتراق را متوقف میکند. روش های خاص عبارتند از:
1. اقلام قابل اشتعال، قابل اشتعال، مواد منفجره و حمایت کننده احتراق را در نزدیکی منبع آتش بردارید.
2. دریچه های خطوط لوله گاز و مایع قابل احتراق را برای کاهش و جلوگیری از ورود مواد قابل احتراق به منطقه احتراق ببندید.
3. سعی کنید مایعات قابل اشتعال و قابل احتراق پراکنده را متوقف کنید.
4. ساختمان های قابل اشتعال مجاور منبع آتش را تخریب کنید تا یک منطقه فضایی برای جلوگیری از گسترش آتش ایجاد شود.
خفگی
روش اطفاء حریق خفگی یک روش اطفاء حریق است که از جریان هوا به داخل منطقه احتراق جلوگیری می کند یا هوا را با یک منطقه غیر قابل احتراق یا مواد غیر قابل احتراق رقیق می کند، به طوری که ماده احتراق نتواند اکسیژن کافی برای خاموش کردن آن را دریافت کند. روش خاص این است:
1. اجسام در حال سوختن را با مواد غیر قابل احتراق یا مقاوم در برابر شعله مانند ماسه، سیمان، گونی های مرطوب، لحاف های مرطوب بپوشانید.
2. اسپری غبار آب، پودر خشک، فوم و سایر عوامل خاموش کننده آتش برای پوشاندن مواد در حال سوختن.
3. پر کردن ظروف آتش نشانی و تجهیزات با بخار آب یا گاز بی اثر مانند نیتروژن و دی اکسید کربن.
4. ساختمان ها، تجهیزات و سوراخ های آتش محفوظ.
5. گاز غیر قابل احتراق یا مایع غیر قابل احتراق (مانند دی اکسید کربن، نیتروژن، تتراکلرید کربن و غیره) را در محل احتراق یا روی محل احتراق اسپری کنید.
