پس از اولین سفر مالوری و ایروینگ به اورست در سال 1924، تقریباً 97.1 درصد از کوهنوردان صعود به قله اورست را با پشتیبانی از اکسیژن تکمیلی انتخاب کردند. سیلندرهای اکسیژن برای کوهنوردان در ارتفاعات بالا نقش حیاتی دارند، صعود به قله اورست بدون استفاده از اکسیژن مکمل در هر زمان نادر است و در بیش از 6500 نمونه از صعود به قله اورست کامل، کمتر از 100 مورد صعود به قله اورست در چنین شرایطی وجود دارد. روشی خالص بدون استفاده از مخازن اکسیژن. و مانند تمام پیشرفتها در تکنیک و تجهیزات کوهنوردی، تغییرات زیادی در سیستم اکسیژن ایجاد شده است.
در دهه 1950، زمانی که سوئیس و بریتانیا مجدداً قله اورست را فتح کردند، این فناوری بر اساس سیستمهای اکسیژن پس از جنگ بین دو کشور پیشرفت کرد. در سال 1953، تقریباً سه دهه پس از اولین تلاش برای اورست، اولین تیمی که با موفقیت به اورست صعود کرد، سر ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی شرپا، با سیستم اکسیژن بسیار بهبود یافته و سبک تر (22 پوند/10 کیلوگرم) به اوج رسیدند. در سال 1979، علت اصلی مرگ دو کوهنورد، ری ژنت و هانلور اشماتز، در قله اورست کمبود ظرفیت سیلندر اکسیژن بود.
در قرن بیست و یکم، یکی از سیستمهای اکسیژن محبوب مورد استفاده در کوه اورست، سیلندر آلومینیومی فیبر کربن بود، سیلندر اکسیژن پر از 3 لیتر اکسیژن در 3،{3}} psi و وزن 7 پوند.
سیلندرهای اکسیژن در اندازه های مختلفی وجود دارند، اما همه آنها نسبتاً سنگین هستند زیرا باید از مواد به اندازه کافی قوی ساخته شوند تا در برابر فشارهای شدید هوا مقاومت کنند. باید از پشت حمل شود. در ارتفاع 8،000 متری از سطح دریا، تأمین اکسیژن تکمیلی در بادهای شدید و دمای شدید کار آسانی نیست. دریچههای یخزده، ماسکهایی که در باد تغییر شکل میدهند، لولههای یخی و موارد دیگر میتوانند از رساندن مقدار مناسب اکسیژن در زمان مناسب به کوهنوردان جلوگیری کنند. بیش از حد زیاد و اکسیژن گرانبها را هدر می دهد، بسیار کم و می تواند کوهنورد را نتواند نگه دارد یا بدتر کند. مدت زمان سیلندر اکسیژن به سرعت جریانی که تنظیم میکنید، اندازه مصرف انرژی فیزیکی و میزان متابولیسم بدن شما بستگی دارد، بنابراین هیچ راهی برای تعیین زمان دقیق استفاده وجود ندارد.
اصل اساسی استفاده از تمام سیستم های اکسیژن تقریباً یکسان است، یعنی اکسیژن موجود در سیلندر فلزی که توسط کوله پشتی حمل می شود از طریق لوله لاستیکی به ماسک اکسیژن پوشاننده دهان و بینی کوهنورد ارسال می شود. یک تنظیم کننده متصل به بالای سیلندر، جریان اکسیژن را کنترل می کند.
استنشاق اکسیژن یک اقدام مهم برای درمان بسیاری از بیماری های ارتفاعی است. اینکه آیا درک صحیح استنشاق اکسیژن مستقیماً با اثر درمانی استنشاق اکسیژن و بروز عوارض جانبی مرتبط است یا خیر. فقط با رسیدن به فلات، همه به درجات مختلف احساس سفتی قفسه سینه خواهند کرد. تنگی نفس. مشکلات و سایر علائم هیپوکسی. در موارد شدید، سردرد، درد عضلانی عمومی، بی خوابی و علائم دیگر وجود خواهد داشت. استنشاق اکسیژن یکی از ابزارهای مهم پیشگیری و درمان ارتفاع زدگی است. دانشمندان ارتفاعات بالای 3،{1}} متر را ارتفاعات بلند می نامند. در ارتفاعات، خصوصیات اقلیمی آن (مانند فشار کم اکسیژن، هیپوکسی، تشعشع زیاد و سرمای زیاد و ...) با مناطق دشت تفاوت زیادی دارد. وقتی افراد به چنین محیطی می رسند، بدن باید یک سری تنظیمات را برای سازگاری انجام دهد. از این رو. هنگام ورود به فلات برای اولین بار، حتی کسانی که در فلات زندگی می کنند و از دشت به فلات باز می گردند، باید از بسیاری جهات از بروز ارتفاع زدگی حاد جلوگیری کنند. بنابراین برای کسانی که به تازگی وارد منطقه فلات شده اند و یا کسانی که قصد صعود به قله را دارند، درک صحیح روش اکسیژن الزامی است.
راه های زیادی برای استنشاق اکسیژن در ناحیه فلات وجود دارد. کانول بینی برای اکسیژن، ماسک برای اکسیژن، بطری اکسیژن، ونتیلاتور برای اکسیژن و غیره وجود دارد.
امروز به طور اختصاصی سیلندر اکسیژن پلاتو و کاربرد صحیح آن را معرفی می کنم.
[ساختار اصلی بطری اکسیژن فلات]: عمدتا از بدنه بطری، لوله استنشاق اکسیژن، ماسک استنشاق اکسیژن و تنظیم کننده تشکیل شده است.
[حوزه کاربرد سیلندرهای اکسیژن فلات]
1. پیشگیری از بیماری ارتفاع: استنشاق اکسیژن می تواند از بیماری ارتفاع، ادم ریوی در ارتفاعات و سایر بیماری های بالا ناشی از هیپوکسی جلوگیری کند.
2. کمک های اولیه برای بیماری ارتفاع: برای درمان و کمک های اولیه بیماری های ارتفاعی حاد و بحرانی مانند ارتفاع زدگی، ادم ریوی در ارتفاعات و ادم مغزی در ارتفاعات ناشی از هیپوکسی ارتفاع استفاده می شود.
3. مراقبت های بهداشتی روزانه برای افراد فلات: برای مراقبت های بهداشتی روزانه انواع افرادی که برای گردشگری و کار به فلات می آیند استفاده می شود.
4. کمک های اولیه و اکسیژن درمانی خانگی برای بیماران مبتلا به بیماری های قلبی ریوی: برای کمک های اولیه و اکسیژن درمانی خانگی برای بیماران مبتلا به آسم، برونشیت مزمن، آنژین صدری، خونریزی مغزی و سایر بیماری ها استفاده می شود.
5. مراقبت های بهداشتی روزانه برای زنان باردار: می تواند به طور قابل توجهی علائم هیپوکسی زنان باردار را به دلیل بارداری کاهش دهد و باعث رشد سالم جنین شود.
6. بازیابی خستگی مغز: برای سرگیجه، تورم مغز، بی توجهی و غیره که توسط دانش آموزان و کارکنان روانی ناشی از تنش مطالعه و استفاده بیش از حد از مغز ایجاد می شود استفاده می شود.
7. رانندگی طولانی مدت: می تواند از بروز بی پاسخی، چرت زدن و غیره که ایمنی رانندگی در رانندگی طولانی مدت را تحت تاثیر قرار می دهد، جلوگیری کند.
【دستورالعمل ها】
روش 1:
1. تنظیم کننده اکسیژن و دریچه را وصل کنید و یک انتهای لوله اکسیژن بینی یا ماسک اکسیژن را در نازل گاز زیر رگلاتور قرار دهید.
2. یک لوله اکسیژن بینی یا ماسک اکسیژن قرار دهید، دریچه را باز کنید و جریان را از طریق تنظیم کننده اکسیژن تنظیم کنید.
3. مقدار مکش را می توان توسط شیر تنظیم کنترل کرد. سوپاپ ها برای باز شدن در جهت عقربه های ساعت و برای بسته شدن در خلاف جهت عقربه های ساعت می چرخند.
【موارد احتیاط】
1. استنشاق اکسیژن با جریان کم ضروری است. یعنی توصیه می شود جریان اکسیژن 2 تا 4 لیتر در دقیقه حفظ شود. این تضمین می کند که استنشاق اکسیژن موثر است و تا حد امکان از عوارض جانبی جلوگیری می کند.
2. هدف گیری در بروز بیماری ارتفاع. برنامه استنشاق اکسیژن در بعدازظهر و عصر در اولویت است.
3. سعی کنید هر بار اکسیژن تنفس کنید. نفس کشیدن را قطع نکنید
