فریون

 

 

فریون یک توصیف کننده عمومی برای تعدادی از محصولات هالوکربنی است. آنها گازها یا مایعاتی پایدار، غیرقابل اشتعال و با سمیت کم هستند که عموماً به عنوان مبرد و به عنوان پیشران آئروسل استفاده می شوند. اینها شامل کلروفلوئوروکربن ها و هیدرو فلوئوروکربن ها می شوند که هر دو باعث تخریب لایه لایه ازن می شوند (اگرچه مورد دوم بسیار کمتر است) و به گرم شدن کره زمین کمک می کنند.

تاریخ

اولین CFC ها توسط فردریک سوارتز در دهه 1890 سنتز شدند. در اواخر دهه 1920، یک تیم تحقیقاتی توسط چارلز فرانکلین کترینگ در جنرال موتورز تشکیل شد تا جایگزینی برای مبردهای خطرناکی که در آن زمان استفاده می شد، مانند آمونیاک پیدا کنند. این تیم توسط توماس مدلی جونیور در سال 1928 هدایت شد، آنها سنتز CFC ها را بهبود بخشیدند و مفید بودن آنها برای چنین هدفی و پایداری و غیرسمی بودن آنها را نشان دادند. Kettering یک دستگاه خنک کننده را برای استفاده از گاز به ثبت رساند. این به Frigidaire، یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به جنرال موتورز صادر شد.

در سال 1930، جنرال موتورز و دوپونت Kinetic Chemicals را برای تولید فریون تشکیل دادند. محصول آنها دی کلرودی فلورومتان بود و اکنون "فریون-12"، "R{2}}"، یا "CFC{3}}" نامگذاری شده است. عدد بعد از R یک عدد کلاس مبرد است که توسط DuPont برای شناسایی سیستماتیک هیدروکربن های هالوژنه منفرد و همچنین سایر مبردها به غیر از هالوکربن ها ایجاد شده است.